 Saksoński grenadier
Saxon Grenadier | |
|---|---|
 | |
 | Podobnie jak szturmowcy, grenadierzy są uzbrojeni w broń automatyczną.Podobnie jak szturmowcy, grenadierzy są uzbrojeni w broń automatyczną. |
Saksoński grenadier (Saxon Grenadier) - Pododdział piechoty Saksońskiego Imperium. Tak jak szturmowcy, grenadierzy uzbrojeni są w broń automatyczną. Jako dodatkowe uzbrojenie mają granaty. Bardzo skuteczne środki przeciwko siłom żywym przeciwnika, znajdującym się za osłoną.
Spis treści
Uzbrojenie
Grenadierzy noszą mundur ceremonialny, podobny do odzienia szturmowców: ciemnoniebieskie mundury, pancerne kiresy, lakierowane buty i pikelhelmy z herbem saksońskiego wilków. Charakterystyczne cechy - dodatkowe osłony przeciw odłamkom na ramionach i rękach, oraz kieszenie z ręcznymi granatami, umocowanymi na piersi. Ich główna broń - pistolet-karabin automatyczny (analog MP18), uzupełniony zapłonem do rzucania granatów typu “Stielhandgranate” z promieniem zniszczenia 5 metrów.
Jak i każdy inny pododdział piechoty, grenadierzy mogą zmienić klasę piechoty, podnosząc broń z ziemi.
Zastosowanie bojowe
Grenadierzy zachowują zalety szturmowców: mobilność (na 15% szybsza niż standardowa piechota) i gęsty ogień na średniej odległości (do 30 metrów). Ich główna cecha - granaty, pozwalające na atakowanie przeciwnika za osłonami. Ładunek niszczy 35 punktów obrażeń piechoty i 12 punktów - łegkiej broń pancerną, ale wymaga 12 sekund na ponowne załadowanie. Skuteczni w kombinacji z działami kulomitowymi: podczas gdy ostatnie stłaczają wroga, grenadierzy rzucają na pozycje granaty, zmuszając przeciwnika do wycofania się.
Z wzrostem poziomu weteranów oddział otrzymuje dostęp do granatów zapalających, tworzących strefy ognia o średnicy 8 metrów. Ich wrażliwość na ataki mechów i artylerii wymaga wsparcia broń pancerną lub oddziałami przeciwczołgowymi.
Osobliwości i ograniczenia
Pomimo wzmocnionego wyposażenia, grenadierzy pozostają wrażliwi na bliski boj i bezradni przeciw średniej i ciężkiej broń pancerną. Ich granaty, choć skuteczne przeciwko zakopanej piechocie, mają opóźnienie detonacji (1,5 sekundy), co pozwala doświadczonym przeciwnikom uniknąć eksplozji. Zaleca się ich użycie w walkach miejskich, gdzie wąskie ulice i budynki wzmacniają efekt odłamków.
Ciekawe szczegóły
Wygląd grenadierski zawiera charakterystyczne detale: zarost, wąsy i opaski na oku, co może wskazywać na obrażenia uzyskane podczas obsługi granatów. W wcześniejszych koncepcjach granaty miały mechanizm zdalnego wybuchu, ale od tej idei zrezygnowano ze względu na zachowanie autentyczności historycznej. Grenadierzy często cytują pruskie pieśni wojenne w bojowych replikach, podkreślając związek z imperialną ideologią.
Analogia historyczne
Dekor i taktyka grenadierskie były natchnięte przez niemieckie oddziały szтурmowe z I wojny światowej, gdzie rzucacze granatów odgrywali kluczową rolę w przełamywaniu okopów. “Stielhandgranate” jest bezpośrednim odniesieniem do ręcznych granatów z czasów Cesarstwa Niemieckiego, a ich mundury łączą elementy ceremonialne i praktyczne, charakterystyczne dla pruskiej tradycji wojskowej.
